Skip to content

CEMİL ORAL

(1963-10.02.1980)

Erzurum'lu  sekiz çocuklu bir ailenin beşinci çocuğu olarak Erzincan'da doğdu. Babası aşçıydı, askeri personeldi.  İlkokulu  Erzincan'da bitirdi. Cemil'in babası emekli olunca aile İzmir'in Çiğli Çimentepe (şimdiki Güzeltepe) mahallesine yerleşir; baba seyyar satıcılık yapmaya başlar. Cemil , Çiğli Lisesinin  orta bölümünü bitirdikten sonra Çınarlı  Meslek Lisesi'nin Torna-Tesfiye bölümüne devam eder. Çınarlı Meslek Lisesinde devrimci öğrencilerle tanışır. Halkın Kurtuluşu gazetesi okumaya başlar. Emekçilerin kurtuluşunun sosyalizm ile gerçekleşeceğini kavrar, öğrenmeyi sürdürür. Çimentepe'de ve okulunda haftalık gazete dağıtımına katılır. İzmir Liseliler Birliği'nin (İz.L.B) kuruluş çalışmalarına katılır; Okulunda İzmir Liseliler  Birliği'nin temsilciliğini yapar.

Ağustos 1979 tarihinde babasını yitirir. Aile dayanışması ve kardeşlerinin paylaşımı ve desteği ile okuluna devam eder. 1980  yılında Tariş İşçilerinin direnişi sürecinde, proleter devrimci hareketin çağrısı üzerine genel grev, genel direniş  mücadelesinin bileşeni olarak  mahallesindeki emekçilerle yürüyüşler, destek eylemleri ve okulunda öğrencilerle boykot eylemlerinin örgütleyicisi ve katılımcısı olur. Güzeltepe?den emekçilerle birlikte, 9 şubat öğle sularında  Tariş İşçilerinine destek olmak amacıyla Tariş İplik fabrikasına yürüyüşe  geçince,  panzerden açılan ateşle vurulur, açılan ateş sonucu iki genç daha yaralanmıştır. Olay sonrası yüzlerce emekçi gözaltına alınır.

10 şubatta Cemil yaşamını yitirir.  Cemil'in ölüm haberi üzerine  beş binin üzerinde emekçi iki gün boyunca yürüyüşler, gösteriler yaparak devlet terörünü protesto ederler. Devlet güçleri bu kez protestoları izlemekle yetinerek müdahalede bulunmaz. Tariş işçilerinin işten atılmalara karşı başlattıkları mücadele sermaye ve faşizme karşı mücadele niteliği kazanır; işçi-emekçi sınıflardan destek bulur, yaygınlaşır ve mücadele diğer fabrika, atelye - işyeri, okullara, semtlere yayılır. İşte Meslek lisesi üçüncü sınıf öğrencisi  Cemili, yakın tarihimizde, dayanışmayı ve birleşik mücadeleyi örme kararlığının ve meşru direnişinin örnekleri arasındaki  yerini alan bu süreçte yitirdik. Unutmadık, unutturmayacağız.

Saygıyla anıyoruz.